'เจียงชิงหว่าน' มุ่งหมายว่าจะช่วยเหลือมารดารักษาตำแหน่งนายหญิง และใช้ชีวิตอย่างไม่ทุกข์ไม่ร้อน หากสุดท้ายนางยังคงเลี่ยงการแต่งงานไม่ได้ นางก็จะแล้วแต่การตัดสินใจจากครอบครัว จะไม่เอาแต่ใจตนเหมือนใชาติก่อนที่รักคนผิดอีก!
 
แต่เกรงว่าเบื้องบนจะกลัวชีวิตนางราบรื่นเกินไป บุรุษที่มาต้องตานางถึงกับเป็นคนเดียวกับเด็กน้อยที่นางเคยเอ็นดูในอดีต ที้งคนผู้นั้นยังเรียก 'ชุยจี้หลิง' ว่า 'พ่อบุญธรรม' อีกด้วย ไหนจะมี 'เว่ยกั๋วกง' หลายชายของไทเฮาที่หญิงสาวจากทั่วเมืองหลวงล้วนใฝ่หา เขาผู้นั้นก็ชอบหาเหตุผลมาสนทนาพาทีกับนางอยู่เสมอ แต่สองคนนั้นกลับไม่อยู่ในสายตานางแม่แต่น้อย กลับเป็นท่าทีหมดอาลัยตายอยากของชุยจี้หลิงที่รำพึงรำพันถึงภรรยา เก้าปีมานี้ เขาใช่เสแสร้งแสดงมามากพอแล้วหรือไม่ ถ้ามีเยื่อใยต่อนางถึงเพียงนั้นจริง ไฉนไม่กระโดดทะเลสาบตายตามไปเสียเลยเล่า!